Waleria z Limoges była legendarną chrześcijańską męczennicą żyjącą w epoce rzymskiej. Według tradycji żyła w regionie Akwitanii i przyjęła chrześcijaństwo dzięki św. Martialowi. Po odmowie wstąpienia w związek małżeński z mężczyzną imieniem Julius Silanus, została stracona za swoją wiarę. Jest powszechnie zapamiętana jako cefalofor — rodzaj męczennika przedstawianego niosącego własną odciętą głowę do swojego biskupa.
Życie i męczeństwo


Jako pierwsza męczennica Akwitanii, życie Walerii definiuje jej oddanie nowej wierze. Po nawróceniu odrzuciła propozycję małżeństwa od Juliusa Silanusa. Ta odmowa doprowadziła do jej ścięcia. W legendach dotyczących jej śmierci mówi się, że po egzekucji podniosła własną głowę i zaniosła ją do swojego biskupa.
Kult i relikwie


Waleria jest czczona w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej, a jej wspomnienie obchodzone jest 9 grudnia. Jej szczątki pierwotnie spoczywały w opactwie św. Martiala, choć później przeniesiono je do Chambon-sur-Voueize. Inne relikwie są przechowywane w St Michel des Lions, a ona sama pozostaje ważnym tematem w lokalnej sztuce emalierskiej z Limoges.
