Walenty z Terni był biskupem Terni w III wieku, choć współcześni historycy często postrzegają go jako postać legendarną. Często jest utożsamiany z męczennikiem Walentym Rzymianinem ze względu na wspólne dni wspomnienia i miejsca pochówku. Według tradycji został mianowany biskupem w 197 roku, a później udał się do Rzymu, gdzie doświadczył prześladowań za głoszenie chrześcijaństwa. Jest wspominany jako święty w różnych tradycjach, w tym katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej, mimo usunięcia go z powszechnego kalendarza rzymskokatolickiego w 1969 roku z powodu braku dowodów historycznych.
Życie i legenda
Tradycja głosi, że Walenty został święcony przez świętego Felicjana z Foligno. Podczas pobytu w Rzymie miał próbować nawrócić cesarza Klaudiusza II, który go oszczędził. Jednak za panowania Aureliana jego dalsze kaznodziejstwo doprowadziło do aresztowania. Ostatecznie został ścięty na Via Flaminia 14 lutego 269 roku. Legendy przypisują mu różne cuda, takie jak przywrócenie wzroku niewidomej dziewczynce czy godzenie skłóconych małżeństw.
Kult i relikwie
Jego wspomnienie historycznie obchodzono 14 lutego, podczas gdy Kościół prawosławny czci go 30 lipca. Relikwie przypisywane jemu były przechowywane w kilku miejscach, w tym w Terni i Navarcles. W Navarcles relikwiarz zawierający jego szczątki miał historyczne znaczenie, co doprowadziło do uznania go za patrona miasta. Choć jego imię usunięto z ogólnego kalendarza katolickiego po Soborze Watykańskim II, pozostaje on czczony w konkretnych diecezjach, takich jak Terni i Malta.