Walenty Berrio-Ochoa był hiszpańskim dominikaninem i katolickim biskupem, który sprawował funkcję wikariusza apostolskiego środkowego Tonkinu. Urodzony w 1827 roku w Elorrio w Hiszpanii, wstąpił do seminarium w wieku osiemnastu lat i został święconym kapłanem w 1851 roku. Po wstąpieniu do zakonu dominikanów w 1853 roku, podjął pracę misyjną w Manili, zanim udał się do Wietnamu. Później został mianowany biskupem titularnym, a ostatecznie zastąpił swojego poprzednika jako przywódca wikariatu w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
Życie i męczeństwo

Służąc w Wietnamie, Berrio-Ochoa ukrywał się wśród lokalnych chrześcijan, aby uniknąć aresztowania. Został potajemnie konsekrwowany na biskupa przez swojego poprzednika, Jose Melchora Garcia-Sampere-Suareza. Po śmierci poprzedniego wikariusza przejął przywództwo nad wikariatem. Jego służba zakończyła się, gdy w październiku 1861 roku został aresztowany, a następnie stracony 1 listopada 1861 roku wraz z dwoma innymi duchownymi w Hai Duong.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Piusa X w 1906 roku. Później, w 1988 roku, papież Jan Paweł II kanonizował go jako jednego ze 117 wietnamskich męczenników. Kościół katolicki upamiętnia jego pamięć 1 listopada.
