Walentina Matwijenko (ur. 1949) – rosyjska polityk i dawna dyplomatka, od 2011 roku senatorka z Petersburga oraz przewodnicząca Rady Federacji. Wcześniej, w latach 2003–2011, kierowała administracją Sankt Petersburga, stając się pierwszą kobietą na czele tego miasta. Urodziła się w Ukraińskiej SRR, karierę rozpoczęła w Leningradzie w latach 80. XX wieku, pełniła funkcje dyplomatyczne na Malcie i w Grecji, a przed wyborem na gubernatora była wicepremierem ds. opieki społecznej. W czasie jej rządów realizowano duże projekty infrastrukturalne i odnotowano wzrost turystyki, ale krytykowano ją za sposób prowadzenia budów i odśnieżania.
Wczesna kariera





Matwijenko urodziła się w Szepetiwce, wówczas części Ukraińskiej SRR, a w 1972 roku ukończyła Leningradzki Instytut Chemii i Farmacji. Pełniła funkcje kierownicze w Komsomole, a w latach 1984–1986 była pierwszym sekretarzem komitetu rejonowego Komunistycznej Partii w leningradzkiej dzielnicy Krasnogwardiejski. W latach 90. pracowała w służbie dyplomatycznej jako ambasadorka na Malcie i w Grecji, a w latach 1998–2003 była wicepremierem Rosji ds. opieki społecznej.
Gubernatorstwo Sankt Petersburga





Po rezygnacji gubernatora Władimira Jakowlewa Matwijenko uzyskała poparcie partii Jedna Rosja oraz prezydenta Władimira Putina i wygrała wybory w 2003 roku. W czasie jej urzędowania udział miasta we federalnych wpływach podatkowych wzrósł, dochody mieszkańców rosły, a liczba turystów do 2010 roku niemal się podwoiła. Do największych projektów należały obwodnica Sankt Petersburga oraz zapora Sankt Petersburga, natomiast niektóre plany budowlane, jak wieżowiec Centrum Ochta, wywołały sprzeciw społeczny ze względu na historyczny charakter miasta.
Rada Federacji





Matwijenko zrezygnowała z funkcji gubernatora w sierpniu 2011 roku, a we wrześniu tego samego roku została wybrana przewodniczącą Rady Federacji, będącej trzecim co do znaczenia urzędem wybieralnym w Rosji. Jej wybór jako członkini partii Jedna Rosja utrzymał jej znaczącą pozycję w polityce krajowej.
