Walembert z Cambrai był flamandzkim mnichem, pustelnikiem i opatem żyjącym w XII wieku. Urodzony w 1084 roku w Wulpen, studiował nauki wyzwolone u kanoników św. Walpurgi w Veurne. Po podróży do Cambrai w celu nauki języka francuskiego oraz pracy w Saint-Quentin, poszukiwał bardziej samotnego życia. Za zgodą biskupa Burcharda z Cambrai żył jako pustelnik w Bony, gdzie ostatecznie założył klasztor i kościół poświęcony Najświętszej Maryi Pannie oraz świętym Kasyjanowi i Mikołajowi.
Życie i działalność
W 1119 roku założył klasztor w Bony, który obejmował również żeński konwent prowadzony przez jego siostrę, Réginalde. Później, w 1136 roku, wspólnota przeniosła się do Mont-Saint-Martin. W nowej lokalizacji poprosił o przyjęcie do zakonu norbertanek. Zmarł w Mont-Saint-Martin 31 grudnia 1141 roku.
Kult
Jest czczony jako błogosławiony w Kościele katolickim. Choć nigdy nie otrzymał oficjalnej beatyfikacji, jest czczony jako błogosławiony na mocy głosu ludu. Jego wspomnienie obchodzi się 31 grudnia.