Święty Waldebert był frankijskim hrabią i opatem żyjącym w VII wieku, który odegrał istotną rolę w rozwoju opactwa w Luxeuil. Pochodził z szlacheckiej rodziny księcia Burgundii, Waldelena, i początkowo służył w wojsku, zanim wybrał życie zakonne. Po okresie życia pustelnika, około 628 roku, został wybrany trzecim opatem Luxeuil. Podczas swojego czterdziestoletniego panowania rozszerzył wpływy klasztoru, zapewnił mu niezależność od lokalnych biskupów i pomógł w zakładaniu różnych domów zakonnych.
Życie i przewodnictwo
Jako opat, Waldebert połączył regułę benedyktyńską z tradycjami świętego Kolumbana. Nadzorował okres wielkiego rozkwitu, zwiększając posiadłości ziemskie i skalę architektoniczną opactwa. Pod jego przewodnictwem szkoła w Luxeuil kształciła wielu frankijskich arystokratów, którzy później zostali biskupami. Wspierał również fundację innych instytucji, w tym klasztoru w Laon założonego przez Salabergię.
Kult i dziedzictwo
Waldebert jest uznawany za świętego zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 2 maja. Po jego śmierci w 668 roku, jego drewniana misa miała być związana z cudownymi zdolnościami. Jego życie i wkład w ruch monastyczny zostały udokumentowane w biografiach historycznych, w tym w żywocie (vita) spisanym przez Jonasa.