Vorles de Marcenay był kapłanem żyjącym w Burgundii w VI wieku. Urodzony około 530 roku, prawdopodobnie był spokrewniony z frankijskim królem Gontranem I. Zapamiętano go przede wszystkim dzięki cudownemu przejawowi wszechobecności, kiedy to miał opuścić królewską mszę w Marcenay, aby uratować dziecko z pożaru w odległej wiosce Plaines. Wydarzenie to zostało później potwierdzone przez rodziców dziecka, którzy szukali go, aby złożyć podziękowania.
Życie i cuda

Vorles żył i zmarł w Marcenay, odchodząc w 591 roku. Jego najsłynniejszy cud dotyczył zdolności przebywania w dwóch miejscach jednocześnie, co pozwoliło mu dokonać ratunku daleko od miejsca, w którym trwała nabożeństwo. Po jego śmierci lokalne tradycje sugerowały, że przywoływanie jego imienia może zapewnić ochronę przed różnymi trudnościami, w tym głodem oraz chorobami takimi jak cholera czy dżuma.
Kult i dziedzictwo
Jego szczątki zostały przeniesione do Châtillon-sur-Seine w 868 roku, aby chronić je przed najazdami Normanów. Jego wspomnienie jest obchodzone 16 czerwca i jest czczone w kilku miejscach, w tym w kościołach w Marcenay i Châtillon-sur-Seine. Imię Vorlette stanowi żeńską formę jego imienia, a jego pamięć jest zachowana dzięki różnym przedstawieniom artystycznym jego cudownych czynów.
