Volker z Segebergu był XII-wiecznym misjonarzem działającym w regionie Hesji (Holstein). Według kronik Helmolda z Bosau wspierał świętego Wizelina w jego staraniach o chrystianizację Wendów. Po założeniu przez Wizelina kolegium w Segebergu, Volker przez pewien czas służył tam jako kanonik. Jego życie dobiegło końca podczas ataku grup słowiańskich na tę fundację, co miało miejsce w latach 30. XII wieku.
Życie i śmierć
Podczas swojej pracy misyjnej Volker wspierał ekspansję religijną w tym regionie u boku Wizelina. Po założeniu instytucji w Segebergu żył jako kanonik w obrębie wspólnoty. Jego życie zakończyło się podczas gwałtownego najazdu Słowian na klasztor; szacunki historyczne wskazują, że zginął około 1132 roku.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Wspominany jest corocznie 7 marca. Jego dziedzictwo jest związane z wczesną chrystianizacją terytorium Hesji oraz służbą w fundacji w Segebergu.