Vladimir Padrino López (ur. 30 maja 1963) to wenezuelski generał czterech gwiazdek, który w latach 2014–2026 pełnił funkcję ministra obrony Narodowych Sił Zbrojnych Boliwariańskiej Wenezueli. Ukończył Akademię Wojskową Wenezueli w 1984 roku i awansował w armii, m.in. w czasie próby zamachu stanu przeciwko Hugo Chávezowi w 2002 roku, kiedy służył jako pułkownik. Po powołaniu na stanowisko ministra obrony przez prezydenta Nicolása Maduro stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci wenezuelskiej polityki, aż do odwołania w marcu 2026 roku.
Droga do władzy

Padrino rozpoczynał karierę, dowodząc personelem moździerzy batalionu piechoty w stanie Táchira. Następnie studiował operacje psychologiczne oraz zaawansowane szkolenie oficerskie w Instytucie Współpracy na rzecz Bezpieczeństwa Półkuli Zachodniej. W 2016 roku prezydent Maduro powierzył mu nadzór nad dystrybucją żywności i leków, wszystkimi misjami boliwariańskimi oraz dowództwo wojskowe nad pięcioma głównymi portami, co uczyniło go jednym z najpotężniejszych ludzi w kraju.
Rola polityczna i sankcje

W czasie kryzysu prezydenckiego Padrino publicznie zadeklarował lojalność wojska wobec Maduro i przygotował siły do stłumienia opozycji kierowanej przez Juana Guaidó. Po interwencji Stanów Zjednoczonych w 2026 roku, która doprowadziła do schwytania Maduro, potępił tę akcję i poparł Delcy Rodríguez jako prezydent p.o. Został odwołany w marcu 2026 roku. Kilka państw, w tym Kanada i Stany Zjednoczone, nałożyło na niego sankcje, a Kolumbia zakazuje mu wjazdu na swoje terytorium.
