Vittorio Sgarbi (ur. 1952) – włoski krytyk sztuki, historyk sztuki, pisarz, polityk i osobowość telewizyjna. Znany jest z bezpośredniego, często obraźliwego stylu w debacie publicznej, który wielokrotnie prowadził do skazań za zniesławienie. Kilkakrotnie zasiadał w parlamencie włoskim i pełnił funkcję burmistrza kilku miejscowości w różnych regionach, a także wielokrotnie zmieniał partie polityczne. Jest również prezesem Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej w Trydencie i Rovereto.
Młodość i wykształcenie



Sgarbi urodził się w 1952 roku w Ferrarze w rodzinie farmaceutów i dorastał w Ro Ferrarese. Studiował filozofię na Uniwersytecie w Bolonii, który ukończył z wyróżnieniem cum laude, i tam również specjalizował się w historii sztuki. Po ukończeniu studiów wykładał historię fotografii oraz technik artystycznych, zanim w 1992 roku wstąpił do polityki.
Kariera polityczna



Sgarbi po raz pierwszy został wybrany na burmistrza San Severino Marche w 1992 roku, reprezentując Włoską Partię Socjalistyczną, a następnie zasiadał w Izbie Deputowanych z ramienia Włoskiej Partii Liberalnej. W 1994 roku przystąpił do Forza Italia Silvia Berlusconiego, później pełnił funkcję przewodniczącego parlamentarnej komisji kultury oraz podsekretarza stanu ds. dziedzictwa kulturalnego. Założył kilka mniejszych partii, a w 2022 roku został mianowany podsekretarzem stanu ds. kultury w rządzie Meloni.
Wizerunek publiczny



Sgarbi stał się znaną postacią włoskiej telewizji, gdzie prowadził własny krótki program informacyjny i słynął z bojowego sposobu bycia. Był także kuratorem Pawilonu Włoskiego na Biennale w Wenecji w 2011 roku oraz publikuje w dzienniku „il Giornale” i w czasopismach, m.in. w „Panoramie”. Kilka jego publicznych wypowiedzi doprowadziło do skazań za zniesławienie.
