Vilmos Apor był węgierskim prelatem katolickim i biskupem Győr, żyjącym w latach 1892–1945. Urodzony w szlacheckiej rodzinie, poświęcił życie sprawiedliwości społecznej, koncentrując się szczególnie na potrzebach ubogich i ochronie kobiet. Podczas II wojny światowej stał się znaczącą postacią dzięki swojej odważnej opozycji wobec nazizmu oraz staraniom o ochronę ludności żydowskiej przed prześladowaniami. Jego zaangażowanie w ochronę osób narażonych na przemoc doprowadziło ostatecznie do śmiertelnych obrażeń w końcowej fazie konfliktu.
Życie i posługa
Po studiach w Innsbrucku, Apor został święconym kapłanem w 1915 roku. Pełnił różne funkcje, w tym kapelana podczas wojny, zanim w 1941 roku został mianowany biskupem Győr przez papieża Piusa XII. W trakcie swojej posługi ustanowił biura pomagające ofiarom nadużyć i nieustannie pracował na rzecz sprawiedliwości społecznej. Był wysoko ceniony przez swoją społeczność za działalność społeczną i oddanie marginalizowanym grupom.
Śmierć i męczeństwo
W 1945 roku, gdy wojska radzieckie wkroczyły do jego diecezji, Apor próbował chronić kobiety i dzieci przed krzywdą. Podczas osłaniania kobiet przed żołnierzami został postrzelony i odniósł ciężkie rany brzucha. Mimo otrzymanej pomocy medycznej, zmarł 2 kwietnia 1945 roku. Jego śmierć nastąpiła po odmowie wydania osób, które chronił, co ugruntowało jego reputację obrońcy niewinnych.
Kult
Apor jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim. Jego beatyfikacja została dokonana przez papieża Jana Pawła II w 1997 roku. Jest pamiętany za opór przeciwko ideologiom nazistowskim i komunistycznym. Jego wspomnienie obchodzi się 2 kwietnia, w rocznicę jego śmierci.