factograf
PL
Zaloguj się

francuski pisarz i polityk romantyczny (1802–1885)

Victor Hugo

  • 1 min czytania
  • W 183 językach
  • 25 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Victor Hugo

Victor Hugo był francuskim pisarzem romantycznym, poetą, eseistą, dramaturgiem, dziennikarzem, działaczem na rzecz praw człowieka i politykiem. Najbardziej znany jest z powieści „Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu” oraz „Nędznicy”, a także z tomów poetyckich, takich jak „Kontemplacje” i „Legenda wieków”. Hugo stał na czele romantycznego ruchu literackiego, a jego twórczość inspirowała muzyków zarówno za jego życia, jak i po śmierci. Angażował się także w sprawy społeczne, na przykład w walkę o zniesienie kary śmierci i niewolnictwa.

Młodość

Sophie Trébuchet
Sophie Trébuchet
Generał Joseph-Léopold-Sigisbert Hugo
Generał Joseph-Léopold-Sigisbert Hugo
Hugo, obraz Jeana Alaux, 1825
Hugo, obraz Jeana Alaux, 1825
Victor Hugo w 1829 roku, litografia Achille’a Devérii ze zbiorów Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie
Victor Hugo w 1829 roku, litografia Achille’a Devérii ze zbiorów Narodowej Galerii Sztuki w Waszyngtonie
Jean Valjean, znany także jako pan Madeleine, jest głównym bohaterem wielkiej powieści Hugo, „Nędznicy”.
Jean Valjean, znany także jako pan Madeleine, jest głównym bohaterem wielkiej powieści Hugo, „Nędznicy”.
Ilustracja Émile’a Bayarda z pierwszego wydania „Nędzników” (1862)
Ilustracja Émile’a Bayarda z pierwszego wydania „Nędzników” (1862)
Ilustracja Luca-Oliviera Mersona do „Katedry Najświętszej Marii Panny w Paryżu” (1881)
Ilustracja Luca-Oliviera Mersona do „Katedry Najświętszej Marii Panny w Paryżu” (1881)
Portret Hugo jako członka Zgromadzenia Narodowego Drugiej Republiki, 1848
Portret Hugo jako członka Zgromadzenia Narodowego Drugiej Republiki, 1848
Wśród skał na Jersey (1853–1855)
Wśród skał na Jersey (1853–1855)
Victor Hugo w 1861 roku
Victor Hugo w 1861 roku
Komunardzi broniący barykady na ulicy Rivoli
Komunardzi broniący barykady na ulicy Rivoli
Głowa Victora Hugo wymodelowana przez rzeźbiarza Augusta Rodina, przechowywana w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze
Głowa Victora Hugo wymodelowana przez rzeźbiarza Augusta Rodina, przechowywana w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze
12 obrazów

Hugo urodził się w 1802 roku w Besançon jako syn generała armii Napoleona i jego matki, Sophie Trébuchet. Rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania ze względu na służbę wojskową ojca, a matka z dziećmi osiadła później w Paryżu. Hugo kształcił się w Madrycie i w Paryżu. Jako młody człowiek postanowił zostać „Chateaubriandem albo nikim”, a na początku dwudziestych urodzin uzyskał królewską pensję za swój pierwszy tomik poezji.

Działalność polityczna

Hugo na łożu śmierci, sfotografowany przez Nadara
Hugo na łożu śmierci, sfotografowany przez Nadara
Grób Victora Hugo w Panteonie
Grób Victora Hugo w Panteonie
Katafalk Victora Hugo pod Łukiem Triumfalnym, 1 czerwca 1885
Katafalk Victora Hugo pod Łukiem Triumfalnym, 1 czerwca 1885
Tłum żałobników podczas pogrzebu, 1 czerwca 1885
Tłum żałobników podczas pogrzebu, 1 czerwca 1885
Victor Hugo z synem François-Victorem, obraz Augusta de Châtillona, 1836
Victor Hugo z synem François-Victorem, obraz Augusta de Châtillona, 1836
Hugo z wnukami Jeanne i Georges’em, 1881
Hugo z wnukami Jeanne i Georges’em, 1881
Léopoldine czytająca, rysunek jej matki Adèle Foucher, 1837
Léopoldine czytająca, rysunek jej matki Adèle Foucher, 1837
Juliette Drouet
Juliette Drouet
Aleja Victora Hugo w Paryżu
Aleja Victora Hugo w Paryżu
Pomnik Victora Hugo w Rzymie, we Włoszech, naprzeciw Museo Carlo Bilotti przy Viale Fiorello La Guardia
Pomnik Victora Hugo w Rzymie, we Włoszech, naprzeciw Museo Carlo Bilotti przy Viale Fiorello La Guardia
Francuski banknot z 1959 roku z wizerunkiem Hugo
Francuski banknot z 1959 roku z wizerunkiem Hugo
Radziecki znaczek z 1952 roku ku czci Hugo
Radziecki znaczek z 1952 roku ku czci Hugo
12 obrazów

Choć w młodości Hugo był zagorzałym rojalistą, jego poglądy zmieniały się z biegiem dekad i stał się gorącym zwolennikiem republikanizmu. Pełnił funkcje zarówno posła, jak i senatora. Jego sprzeciw wobec absolutyzmu oraz pozycja literacka uczyniły go bohaterem narodowym. Po jego śmierci w 1885 roku odbył się państwowy pogrzeb w paryskim Panteonie, w którym uczestniczyło ponad dwa miliony osób, co stanowi największy taki pochód w historii Francji.

W 183 językach

PolskiČeštinaDeutschEnglishEspañolFrançaisItaliano日本語PortuguêsРусскийУкраїнська中文AfrikaansShqipSouthern AltaiአማርኛAngikaAragoneseالعربيةMoroccan ArabicEgyptian ArabicAsturianuঅসমীয়াKotavaAvaricAwadhiAymaraAzbAzərbaycanBavarianbat-smgБашҡортBikolБеларускаяБългарскиBhojpuriBislamaবাংলাBrezhonegBosanskiBtmБуряадCatalàCdoНохчийнکوردیی ناوەندیCorsicanCrimean TatarЧӑваш чӗлхиCymraegDanskZazaΕλληνικάEsperantoEestiEuskaraExtremaduranفارسیfiu-vroSuomiFøroysktNorthern FrisianFryskGan ChineseGaeilgeGàidhligGalegoGuaraniHakka ChineseעבריתFiji Hindiहिन्दीHrvatskiHaitian CreoleMagyarՀայերենHywInterlinguaBahasa IndonesiaInterlingueIlokoIdoÍslenskaLojbanJawaKara-KalpakTaqbaylitJjuქართულიKabardianKbpҚазақшаKanuriಕನ್ನಡ한국어Kurdî (kurmancî)KernewekКыргызчаLatinLëtzebuergeschLezghianLingua Franca NovaLimburgishLombardLietuviųLatviešuMadureseमैथिलीMalagasyMariMinangkabauМакедонскиമലയാളംМонголमराठीMelayuMirandeseErzyaမြန်မာمازرونیNahNeddersass’schनेपालीNewariNederlandsNorsk nynorskNorskNrmOccitanOloPampangaਪੰਜਾਬੀPicardPiemontèisWestern PanjabiپښتوRunasimiroa-rupRomânăRusynСаха тылаᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤसंस्कृत भाषाSicilianuسنڌيⵜⴰⵛⵍⵃⵉⵜSrpski (latinica)සිංහලSlovenčinaSlovenščinaSoomaaliShqipСрпскиSaterland FrisianSvenskaKiswahiliŚlōnskiதமிழ்తెలుగుТоҷикӣไทยTürkmen diliFilipinoTalyshToki ponaTürkçeТатарТываUdmurtاردوO‘zbekVenetoVepsTiếng ViệtWest FlemishVolapükWarayWu ChineseMingrelianייִדישÈdè Yorùbáⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜzh-yue

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy