Vicente Bernedo był hiszpańskim dominikaninem i kaznodzieją, urodzonym około 1562 roku w Puente la Reina w Nawarze. Po wstąpieniu do Zakonu Kaznodziejów w wieku szesnastu lat w Alcalá, poświęcił się studiom religijnym, aby przygotować się do powołania polegającego na głoszeniu Ewangelii. Ostatecznie udał się do Ameryki Południowej, gdzie służył jako misjonarz w regionach Altiplano i Charcas. Zmarł w Potosí w 1619 roku, przygotowując się do powrotu do Hiszpanii w celu opublikowania swoich dzieł pisanych.
Życie i posługa
Urodzony dla Juana de Bernedo i Isabel de Albistur, Vicente wstąpił do Zakonu Dominikanów w 1578 roku. Skupił się intensywnie na naukach niezbędnych do skutecznego kaznodziejstwa. Jego misyjna praca zaprowadziła go na wysokie wysokości Andów, gdzie stał się znany jako apostoł regionów Charcas i Altiplano. Zmarł w Potosí w wieku pięćdziesięciu siedmiu lat.
Kult
Uznany za sługę Bożego, jego życie i cnoty były badane przez komisję ustanowioną przez arcybiskupa La Plata w 1662 roku. Śledztwo dotyczące jego zasług i cudów zakończyło się w 1664 roku w Potosí. Jego szczątki spoczywają w świątyni Santo Domingo w tym samym mieście.