Usthazades był eunuchem służącym na dworze sasanidzkim w IV wieku. Jako osoba odpowiedzialna za wychowanie i edukację przyszłego króla, Szapura II, ostatecznie przyjął chrześcijaństwo. Jego wiara stała się źródłem konfliktu, gdy król, dążąc do promowania zoroastryzmu podczas konfliktów z Cesarstwem Bizantyńskim, rozpoczął prześladowania chrześcijan. Mimo początkowego wahania przed poniesieniem konsekwencji swoich przekonań, Usthazades ostatecznie publicznie potwierdził swoją chrześcijańską tożsamość, co doprowadziło do jego aresztowania i egzekucji.
Życie i męczeństwo
Służąc na dworze perskiej monarchii, Usthazades pełnił rolę wychowawcy młodego Szapura II. Po nawróceniu na chrześcijaństwo stanął w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa, gdy król zaczął prześladować chrześcijan w królestwie. Po zachęcie świętego Szymona do zachowania niezłomności w przekonaniach, Usthazades otwarcie wyznał swoją wiarę. Ten publiczny akt doprowadził do jego tortur i ostatecznej dekapitacji w pałacu brata króla, Ardachira, w 341 roku.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej, jest upamiętniany za swoją niezłomność podczas prześladowań religijnych. Jego wspomnienie przypada 16 kwietnia według Martyrologium Rzymskiego, choć niektóre źródła podają 17 kwietnia.