Ursula Micaela Morata była hiszpańską mistyczką i zakonnicą z XVII wieku, należącą do zgromadzenia kapucynek ubogich klarysek. Urodzona w 1628 roku w Cartagenie, doświadczyła wczesnych wizji duchowych podczas choroby w dzieciństwie. Po wstąpieniu do klasztoru w Murcji poświęciła znaczną część swojego życia służbie religijnej, w tym opiece nad chorymi podczas epidemii dżumy. Ostatecznie przeniosła się do Alicante, gdzie założyła nowy klasztor i sprawowała funkcję opatki. Dzięki swoim wglądom duchowym i pismom została uznana za cnotliwą, a w Kościele katolickim nosi tytuł wyniosłej.
Życie i duchowość

Po wczesnej stracie rodziców Morata otrzymała wykształcenie obejmujące umiejętność czytania i pisania. Wstąpiła do kapucynek ubogich klarysek w Murcji, gdzie praktykowała intensywną pobożność. Przez całe swoje życie zakonne przechodziła przez znaczące próby duchowe, w tym ciemną noc duszy. Jej doświadczenia mistyczne obejmowały wizje, proroctwa i bilokację, co przyniosło jej reputację wyroczni. Napisała również obszerną autobiografię, aby udokumentować te spotkania.
Założenie klasztoru w Alicante

W 1672 roku Morata pomogła założyć klasztor w Alicante, którym później kierowała jako opatka po wyborze w 1699 roku. Wspólnota, nazwana Triumfami Najświętszego Sakramentu, została zbudowana dzięki lokalnym darowiznom i królewskiej protekcji. Podczas sprawowania urzędu zarządzała sprawami wspólnoty i nadzorowała rozwój infrastruktury klasztoru. Pełniła tę funkcję aż do śmierci w 1703 roku.
Kult i dziedzictwo
Po jej śmierci odnotowano, że ciało Moraty pozostało niezniszczone, co sprawiło, że zamiast pochować ją w ziemi, umieszczono ją w szkatułce. Jej reputacja świętości skłoniła do przeprowadzenia formalnego dochodzenia w sprawie jej cnót. Choć na przestrzeni wieków dokumenty historyczne uległy zagubieniu, na początku XXI wieku przeprowadzono nowoczesny proces diecezjalny. Jest wspominana ze względu na swoje pisma duchowe oraz fundamentalną rolę w założeniu kapucynek ubogich klarysek w Alicante.
