Umbrafel był szlachcicem z Bretanii żyjącym w VI wieku, świętym związanym z Walią. Urodzony pod koniec V wieku, był synem Budica I z Bretanii oraz bratem Miliau, Derwela i Rivoda. Według niektórych przekazów jego żona Afrelia była córką Vortimera. Pod wpływem Samsona, zarówno Umbrafel, jak i jego żona zdecydowali się porzucić swój szlachecki status, aby wspólnie wstąpić do klasztoru.
Życie i rodzina
Jako przedstawiciel bretońskiej szlachty, Umbrafel należał do znaczącego rodu. Był ojcem Maglora Ap Umbraphel oraz Henoc Ap Umbraphel, a także trzeciego, bezimiennego dziecka. Jego życie przybrało religijny obrót, gdy on i jego żona, Afrelia, zostali przekonani przez Samsona do porzucenia życia świeckiego na rzecz monastycyzmu.
Kult
Umbrafel jest uznawany za świętego. Jego pobożność, zainspirowana naukami Samsona, skłoniła go do podążania drogą życia zakonnego u boku małżonki, co stanowiło przejście od życia szlacheckiego do roli świętej postaci w tradycji chrześcijańskiej.