Udaut był wizygockim kapłanem katolickim żyjącym w V wieku (405–452). Urodzony w szlacheckiej lombardzkiej rodzinie we Włoszech, później zajmował się działalnością misyjną u boku pustelnika Pankracego w Pirenejach. Jego podróże obejmowały pielgrzymki do Tuluz i Rzymu, a ostatecznie dążył do szerzenia wiary chrześcijańskiej wśród Hunów. Zapamiętany jest przede wszystkim jako męczennik, który poddawany był licznym torturom przed śmiercią z rąk Ostrogotów w Ax-les-Thermes.
Życie i męczeństwo
Po święceniach Udaut udał się, aby spotkać się z armiami Attyli. W następstwie jego głoszenia ewangelii, został skazany na chłostę przez brata Attyli. Później spotkał króla Ostrogotów, Walamira, który poddał go dalszym fizycznym męczarniom. W 452 roku, przebywając w Ax-les-Thermes, został zamknięty w beczce z kolcami i wtoczony ze wzgórza. Zmarł krótko po przebiciu serca.
Kult i dziedzictwo
Udaut został kanonizowany przez papieża Leona I. Jego relikwie zostały przeniesione do Ripoll pod koniec X wieku, gdzie jest czczony jako święty patron. Fragment jego relikwii powrócił później do Ax-les-Thermes w 1886 roku. Obecnie wspomina się go 11 maja, a w miejscu jego męczeństwa stoi pomnik.
