Tytus kijowski był mnichem i kapłanem z XII wieku należącym do Ławry Peczorskiej. Jako przedstawiciel tradycji wschodniego prawosławia, jest uznawany za świętego. Relacje historyczne z klasztoru opisują go jako brata w Chrystusie czcigodnego Anastasiego Peczorskiego. Jest wspominany ze względu na istotne wydarzenie duchowe związane z konfliktem z diakonem imieniem Ewagriusz, który zakończył się cudownym uzdrowieniem Tytusa i nagłą śmiercią jego przeciwnika.
Życie i cuda

Według kronik klasztornych, Tytus doświadczył okresu choroby po sporze z diakonem Ewagriuszem. Leżąc na łożu śmierci, Tytus szukał pojednania, lecz diakon odmówił mu przebaczenia. Po tej odmowie Ewagriusz zmarł nagle, podczas gdy Tytus został cudownie uzdrowiony. Tytus relacjonował, że widział aniołów płaczących nad jego duszą z powodu jego gniewu, lecz po rozwiązaniu konfliktu odzyskał zdrowie.
Kult

Relikwie świętego znajdują się w jaskiniach Antoniusza w Ławrze Peczorskiej. Jest on czczony 27 lutego. Jego pamięć jest upamiętniana podczas nabożeństw poświęconych zgromadzeniu czcigodnych ojców z Bliskich Jaskiń oraz zbiorowej grupie wszystkich czcigodnych ojców Ławry Peczorskiej.
