Tytus Brandsma był holenderskim karmelitą, filozofem i kapłanem, który żył w latach 1881–1942. Jako oddany naukowiec pełnił funkcję profesora i rektora na Katolickim Uniwersytecie w Nijmegen. Zapamiętany został przede wszystkim ze swojego odważnego sprzeciwu wobec ideologii nazistowskiej, a w szczególności z wysiłków na rzecz obrony wolności prasy i oporu wobec antysemityzmu. Po aresztowaniu za przekazanie listu od holenderskich biskupów katolickim redaktorom, został skierowany do obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie zmarł w wyniku podania śmiertelnej dawki zastrzyku. Został kanonizowany jako święty przez papieża Franciszka w 2022 roku.
Życie i praca
Urodzony w Fryzji, Brandsma wstąpił do zakonu karmelitów i został święconym kapłanem w 1905 roku. Był płodnym uczonym, specjalizującym się w mistycyzmie i filozofii. Poza nauczaniem był lingwistą, dziennikarzem i aktywnym uczestnikiem międzynarodowego ruchu esperantystów. Pracował również nad tłumaczeniem pism Teresy z Ávili na język niderlandzki, wnosząc znaczący wkład w literaturę duchową swoich czasów.
Męczeństwo
Podczas niemieckiej okupacji Holandii Brandsma aktywnie stawiał opór reżimowi nazistowskiemu. Jego próby ochrony niezależności katolickiej prasy doprowadziły do aresztowania na początku 1942 roku. Po uwięzieniu w kilku miejscach, został przetransportowany do Dachau. Zmarł tam w lipcu 1942 roku, zamordowany w ramach eksperymentów medycznych przeprowadzanych przez SS.
Kult
Kościół katolicki uznaje Brandsmę za męczennika. Został beatyfikowany w 1985 roku, a następnie kanonizowany w 2022 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 27 lipca. Jest czczony przez Międzynarodowy Związek Katolickich Esperantystów, którzy uważają go za swojego patrona. W Nijmegen jest celebrowany jako ważna postać historyczna, a jego imię nosi dedykowany instytut duchowości.