Tuotilo był benedyktyńskim mnichem i polihistorem żyjącym w IX wieku, związanym z opactwem św. Gallusa w Alemannii. Jako uczeń Iso ze św. Gallusa, był znany ze swojej pogodnej osobowości i siły fizycznej. Uznaje się go za kompozytora, poetę, muzyka i artystę; różnym tropom muzycznym oraz rzeźbom w kości słoniowej przypisuje się jego autorstwo. Jego wszechstronne talenty obejmowały malarstwo, rzeźbę, a nawet matematykę, co czyniło go wybitną postacią w ówczesnej wspólnocie monastycznej.
Życie i talenty
Wykształcony w szkole klasztornej św. Gallusa, Tuotilo został mnichem i nauczycielem muzyki dla szlachty. Był biegłym muzykiem, grającym na takich instrumentach jak harfa i trąbka. Poza muzyką był utalentowanym malarzem i rzeźbiarzem, tworzącym między innymi wizerunek Matki Bożej dla katedry w Metz. Relacje historyczne sugerują również, że był matematykiem i astronomem, który skonstruował astrolabium.
Dzieła artystyczne
Jego muzyczne dziedzictwo obejmuje kilka tropów zachowanych w manuskryptach z jego czasów. W sztukach wizualnych tabliczki z kości słoniowej przypisywane jemu służą jako okładka Evangelium Longum. Jego obrazy są dokumentowane w różnych miejscach, w tym w Moguncji, Konstancji i św. Gallusie. Dzieła te świadczą o wysokim poziomie rzemiosła, jaki osiągnął za życia.
Kult
Tuotilo jest uznawany za świętego i jest wspominany 28 marca. Został pochowany w kaplicy w św. Gallusie, która została ostatecznie nazwana na jego cześć. Jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.