Tunezja, oficjalnie Republika Tunezyjska, to państwo w regionie Maghrebu w Afryce Północnej, graniczące z Algierią i Libią oraz omywane przez Morze Śródziemne. Stolicą jest Tunis, a językiem urzędowym arabski. Kraj słynie z zabytków starożytnego Kartaginy, Wielkiego Meczetu w Kairuanie, a także z suków i błękitnego wybrzeża. Zajmuje powierzchnię około 163 610 kilometrów kwadratowych, a liczba ludności wynosi 12,1 miliona.
Starożytność i przeszłość islamska












Terytorium zamieszkiwały wcześnie plemiona berberyjskie, a od XII wieku p.n.e. przybyli osadnicy fenicjscy, przy czym w VII wieku p.n.e. najpotężniejszym ośrodkiem stała się Kartagina. Po klęsce z rąk Rzymu w 146 roku p.n.e. Rzymianie władali regionem przez większą część kolejnych 800 lat i wprowadzili chrześcijaństwo. Arabowie muzułmanie podbili ten obszar w VII wieku n.e., przynosząc islam i kulturę arabską, które w kolejnych wiekach zdominowały region. Imperium Osmańskie przejęło kontrolę w 1546 roku, a Francja podbiła kraj w 1881 roku.
Współczesna polityka












Tunezja uzyskała niepodległość w 1956 roku jako Republika Tunezyjska. Rewolucja tunezyjska z 2011 roku, wywołana niezadowoleniem z długich rządów prezydenta Zajna al-Abidina Ben Alego, obaliła jego reżim i przyczyniła się do wybuchu szerszej Wiosny Arabskiej. W 2014 roku odbyły się wolne wybory parlamentarne i prezydenckie. Później, za prezydentury Kajsa Saida, standardy demokratyczne uległy pogorszeniu, a kraj został zaklasyfikowany jako reżim hybrydowy, a według Freedom House do 2025 roku nie organizował już wolnych i uczciwych wyborów.
