Toyohiko Kagawa był japońskim ewangelickim misjonarzem chrześcijańskim i reformatorem społecznym, który żył w latach 1888–1960. Urodzony w Kobe, poświęcił życie stosowaniu zasad chrześcijańskich w strukturach społecznych, szczególnie poprzez rozwój spółdzielczości i ruchów robotniczych. Był płodnym pisarzem, który napisał ponad 150 książek, oraz wybitnym działaczem opowiadającym się za prawami wyborczymi kobiet, pacyfizmem i prawami ubogich. Jego działalność obejmowała różne dziedziny, w tym ekonomię, leśnictwo i politykę, gdyż dążył do stworzenia syntezy między wiarą a organizacją społeczną.
Aktywizm społeczny
Kagawa mieszkał wśród ubogich w slumsach Kobe, aby lepiej zrozumieć ich potrzeby i im służyć. Był kluczową postacią japońskiego ruchu robotniczego, pomagając w organizacji Japońskiej Federacji Pracy. Jego aktywizm okresowo prowadził do uwięzienia, szczególnie podczas zaangażowania w strajki robotnicze. Poza działalnością robotniczą promował pokojową politykę zagraniczną i uczestniczył w międzynarodowych wysiłkach na rzecz opracowania konstytucji światowej, współpracując z takimi postaciami jak Albert Einstein.
Praca ekonomiczna i ekologiczna
Opracował teorię zwaną ekonomią braterstwa, która proponowała połączenie Kościoła, spółdzielni i ruchów pokojowych jako alternatywę dla kapitalizmu i faszyzmu. Kagawa założył w Japonii kilka spółdzielni konsumenckich, aby wspierać stabilność gospodarczą wspólnot. Ponadto wpływał na praktyki rolnicze, promując leśnictwo trójwymiarowe – metodę sadzenia drzew owocowych i orzechowych, która zapobiega erozji gleby, zapewniając jednocześnie żywność i paszę dla zwierząt.
Kult
Kagawa jest wspominany jako odnowiciel społeczeństwa. Jest upamiętniany w kilku tradycjach chrześcijańskich, w tym w Ewangelickim Kościele Luteranów w Ameryce, Kościele Episkopalnym oraz Kościele Prezbiteriańskim (USA). Tradycje te obchodzą jego święto 23 kwietnia, w rocznicę jego śmierci.