Tommaso Bellacci był włoską postacią religijną żyjącą w XV wieku, urodzoną we Florencji. Po burzliwej młodości spędzonej na pracy jako rzeźnik, przeszedł głęboką przemianę duchową po niesłusznym oskarżeniu o przestępstwo. Poświęcił się życiu pokutnemu i wstąpił do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Znany ze ścisłego przestrzegania reguły franciszkańskiej, podróżował szeroko po Włoszech i Bliskim Wschodzie, aby głosić kazania i wspierać reformy kościelne.
Życie i działalność

Po nawróceniu Bellacci stał się znaczącą postacią w ramach reformy obserwantów. Spędził kilka lat w Neapolu, szerząc te praktyki, a później służył jako wicariusz generalny pod władzą papieża Marcina V. W późniejszych latach podróżował do miast takich jak Kair i Damaszek, aby pomagać w wysiłkach na rzecz zjednoczenia Kościołów Wschodu i Zachodu. Podczas prób dotarcia do Etiopii był wielokrotnie chwytany przez Turków, ostatecznie znosząc lata niewoli, zanim został uwolniony dzięki interwencji papieskiej.
Kult
Doceniany za ascetyczny tryb życia, obejmujący częste posty i czuwania, Bellacci jest uważany za świętego. Jego beatyfikacja została ogłoszona w 1771 roku, a pamięć o nim trwa dzięki jego oddaniu regule franciszkańskiej. Jego szczątki zostały przeniesione w nowe miejsce w 2006 roku.
