Thomas Whitbread był angielskim księdzem jezuitą i misjonarzem z XVII wieku, który służył Kościołowi katolickiemu przez ponad trzydzieści lat. Urodzony w Essex, wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1635 roku i większość swojej posługi spędził pracując w wschodnich hrabstwach Anglii. Ostatecznie piastował urząd przełożonego prowincji. Whitbread jest pamiętany jako męczennik, ponieważ został stracony w Tyburn w 1679 roku po fałszywym oskarżeniu o spisek w ramach sfabrykowanego spisku papieskiego (Popish Plot).
Życie i posługa

Po edukacji w St. Omer, Whitbread skupił swoje wysiłki na misji angielskiej. Pełnił kilka funkcji kierowniczych w Towarzystwie Jezusowym, w tym sprawował funkcję przełożonego okręgów Suffolk i Lincolnshire. W 1678 roku wygłosił znaczące kazanie w Liège, w którym ostrzegał słuchaczy, że wkrótce mogą oni stanąć w obliczu więzienia, tortur lub śmierci z powodu nadchodzących prześladowań.
Proces i śmierć

Whitbread został aresztowany w Londynie pod koniec 1678 roku, gdy cierpiał na dżumę. Później skazano go na zdradę stanu na podstawie krzywoprzysięgłych zeznań informatorów zaangażowanych w spisek papieski. Mimo utrzymywania niewinności przez cały proces, został skazany na śmierć. Został stracony w Tyburn w czerwcu 1679 roku wraz z kilkoma towarzyszami.
Kult
Kościół katolicki uznaje Whitbreada za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 20 czerwca. Do jego pism religijnych należy dzieło Devout Elevation of the Soul to God.
