Tomasz Rehm był dominikaninem żyjącym w XVIII wieku, urodzonym w 1752 roku w Katzenthal. Po wstąpieniu do zakonu dominikanów w Paryżu w wieku dwudziestu lat, służył w prioryacie w Sélestat. Po zniszczeniu jego prioryatu podczas rewolucji francuskiej, przeniósł się do departamentu Moza. Kontynuując swoje kaznodziejstwo religijne, został aresztowany w 1793 roku w Nancy, a ostatecznie przetransportowany do Rochefort, gdzie zmarł w 1794 roku.
Życie i śmierć

Po uwięzieniu w Nancy, Rehm został wysłany nad wybrzeże. Zmarł ze wycieńczenia na pokładzie statku Les Deux-Associés w Rochefort. Jego śmierć nastąpiła w okresie intensywnych niepokojów rewolucyjnych wymierzonych w duchownych.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 1 października 1995 roku, w celu uczczenia jego oddania wierze w erze rewolucji.
