Tommaso da Olera, urodzony jako Tommaso Acerbis, był włoskim kapucynem żyjącym w latach 1563–1631. Wychowany w ubogiej rodzinie, pracował jako pasterz, zanim w 1580 roku wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Większość swojego życia zakonnego spędził w służbie w różnych miejscach, w tym w Weronie, Vicenzie i Rovereto, zanim ostatecznie przeniósł się do Austrii. Znany ze swojej pokory, pełnił rolę duchowego przewodnika dla kilku znamienitych postaci, w tym arcyksięcia Leopolda V oraz jego żony, Klaudii de' Medici.
Życie i posługa

Po wstąpieniu do zakonu kapucynów w wieku siedemnastu lat, Acerbis nauczył się czytać i pisać. Poświęcał się pomaganiu ubogim i odwiedzaniu chorych. Był znaczącym doradcą duchowym, udzielającym rad zarówno naukowcom, jak i szlachcie. Podczas pobytu w Austrii bronił wiary katolickiej poprzez swoje pisma i osobiste świadectwo, kładąc nacisk na głęboką pobożność wobec Chrystusa. Pomagał również w zakładaniu klasztorów Klarysz w Italii.
Kult i dziedzictwo

Jego pisma duchowe zyskały mu wielki szacunek u kilku papieży, w tym u Jana XXIII, który prosił, aby dzieła brata były mu czytane na łożu śmierci. Po uznaniu jego heroicznych cnót, został beatyfikowany w Bergamo w 2013 roku. Jest upamiętniany w tradycji katolickiej, a jego wspomnienie obchodzi się 3 lub 4 maja. Jego relikwie znajdują się w Innsbrucku.
