Tomas z Gubbio był włoskim pustelnikiem zakonu kamaldulskiego żyjącym w XIV wieku. Urodzony w połowie XIII wieku w zamku San Savino, w 1270 roku udał się do świętej pustelni w Camaldoli. Ta podróż zainspirowała jego powołanie religijne, co doprowadziło go do wstąpienia do klasztoru Santa Maria di Sitria. Ostatecznie poszukiwał samotności, żyjąc jako pustelnik w jaskini na górze Cucco przez około sześćdziesiąt pięć lat, gdzie praktykował surową ascezę aż do śmierci w 1337 roku.
Życie i asceza
Po spędzeniu czasu w życiu wspólnotowym, Tomas poprosił swojego przeora o pozwolenie na życie w odosobnieniu. Osiedlił się w jaskini na zboczach góry Cucco, w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Pustelnia św. Hieronima. Jego życie definiowała intensywna pokuta, nieustanna modlitwa i post, podczas których żywił się jedynie wodą i surowymi ziołami.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 25 marca. Jego relikwie spoczywają w ozdobnej urnie pod głównym ołtarzem kościoła San Francesco dei Minori Conventuali w Costacciaro. Jest patronem Costacciaro i tradycyjnie wzywa się go o ulgę w dolegliwościach brzusznych.