Tomas Pormort był angielskim rzymskokatolickim kapłanem żyjącym w XVI wieku, który został stracony w Londynie w 1592 roku. Urodzony około 1559 roku, prawdopodobnie pochodził z rodziny z Lincolnshire. Po studiach w Cambridge udał się do Reims, a później do Rzymu, gdzie w 1587 roku przyjął święcenia. Służył jako prefekt studiów w Mediolanie, zanim powrócił do Anglii pod pseudonimem, aby uniknąć wykrycia. Jego działalność religijna doprowadziła ostatecznie do aresztowania i skazania za zdradę stanu.
Życie i śmierć
Po święceniach Pormort pracował w Mediolanie, po czym podróżował przez przełęcz Święty Gotthard w kierunku Brukseli. Aby ukryć swoją tożsamość, służył w domu pani Geoffrey Pole pod nazwiskiem Whitgift. Po aresztowaniu w Londynie był więziony w Bridewell, a następnie poddawany torturom na łamach. W lutym 1592 roku uznano go za winnego zdrady ze względu na jego kapłaństwo oraz za pomoc człowiekowi w powrocie do wiary katolickiej.
Kult
Kościół katolicki uznaje Pormorta za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany w 1987 roku. Jego egzekucja odbyła się na placu przy katedrze św. Pawła (St. Paul's Churchyard), gdzie przez dwie godziny trzymano go na drabinie przed śmiercią.