Tomas Johnson był kartuzjańskim mnichem żyjącym w Anglii w epoce Tudorów. Po odmowie złożenia przysięgi supremacji został aresztowany wraz z kilkoma innymi mnichami i braćmi laikami z londyńskiego klasztoru kartuzów. Podczas uwięzienia w więzieniu Newgate był trzymany w łańcuchach w pozycji stojącej i pozbawiany pożywienia. Zmarł z głodu 20 września 1537 roku, po tym jak przez kilka miesięcy był poddawany tym surowym warunkom.
Życie i śmierć
W maju 1537 roku władze aresztowały trzydziestu ośmiu członków londyńskiego klasztoru kartuzów, aby wymusić na nich posłuszeństwo wobec przysięgi supremacji. Johnson był jedną z dziesięciu osób, obejmujących zarówno mnichów chóralnych, jak i braci laików, którzy odmówili złożenia przysięgi. Doświadczył długiego okresu uwięzienia, podczas którego ostatecznie odcięto mu dostawy żywności, co doprowadziło do jego śmierci w Londynie.
Kult
Kościół rzymskokatolicki uznaje go za męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1886 roku jako część grupy znanej jako męczennicy kartuzjańscy. Jego wspomnienie obchodzone jest 4 maja, a przedstawia się go w dziełach sztuki religijnej u boku jego towarzyszy kartuzjan w kościele w Bolonii.