Titus Zeman był słowackim salezjaninem w XX wieku, który poświęcił swoje życie ochronie swojego zakonu przed komunistycznymi prześladowaniami. Urodzony w Vajnory w 1915 roku, studiował we Włoszech, zanim został święconym kapłanem w Turynie w 1940 roku. Po zakazie działalności zakonów w jego ojczyźnie, organizował tajne działania mające na celu pomoc współbraciom salezjanom w ucieczce do Włoch, aby mogli kontynuować naukę. Działania te doprowadziły do jego aresztowania w 1951 roku, co skutkowało długim okresem uwięzienia, który poważnie wpłynął na jego zdrowie.
Życie i służba

Po wstąpieniu do salezjanów don boskońskich, Zeman służył jako kapelan i katecheta na Słowacji. Gdy komunistyczny rząd zakazał działalności zakonów w 1950 roku, ryzykował życie, aby umożliwić ponad 60 członkom zakonu ucieczkę do Turynu. Jego próby pomocy tym osobom doprowadziły do aresztowania i wyroku więzienia. Ostatecznie został zwolniony warunkowo w 1964 roku, ale zmarł w Bratysławie w 1969 roku z powodu powikłań zdrowotnych wynikających z pobytu w więzieniu.
Kult

Uznany za obrońcę wolności religijnej, proces beatyfikacyjny Zemana rozpoczął się w 2010 roku. Papież Franciszek zatwierdził proces, a on sam został beatyfikowany w Bratysławie we wrześniu 2017 roku. Jest czczony jako błogosławiony w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 8 stycznia.
