factograf
PL
Zaloguj się

niemiecki polityk

Tino Chrupalla

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 3 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Tino Chrupalla

Tino Chrupalla to niemiecki polityk z skrajnie prawicowej partii Alternatywa dla Niemiec (AfD). Od 2017 roku jest posłem do Bundestagu, niemieckiego parlamentu, a od 2019 roku wraz z Alice Weidel pełni funkcję współprzewodniczącego AfD. Urodzony w 1975 roku w Weißwasser, wówczas części NRD, wyuczył się zawodu malarza budowlanego i mistrza lakiernika, a później był właścicielem firmy budowlanej. Znany jest z prorosyjskiego stanowiska w polityce zagranicznej oraz krytyki sankcji nałożonych na Rosję.

Młodość

Wieczór wyborczy w Hamburgu, 2 marca 2025 roku, fot. Sandro Halank
Wieczór wyborczy w Hamburgu, 2 marca 2025 roku, fot. Sandro Halank

Chrupalla urodził się w Weißwasser w 1975 roku, kiedy miasto należało do NRD. W 2003 roku zdał państwowe egzaminy zawodowe, uzyskując uprawnienia malarza budowlanego i mistrza lakiernika. Później został właścicielem firmy budowlanej. Jest żonaty i ma troje dzieci. W marcu 2020 roku jego samochód stanął w ogniu na jego posesji w Gablenz, w północno-wschodniej Saksonii; policja podejrzewała podpalenie, jednak nigdy go nie potwierdzono.

Kariera polityczna

Chrupalla w 2019 roku
Chrupalla w 2019 roku

W latach 90. Chrupalla wstąpił do Chrześcijańskiej Młodzieży Demokratycznej, związanej z CDU. Do AfD wstąpił w 2015 roku, a w wyborach federalnych w 2017 roku zdobył mandat w okręgu Görlitz, pokonując Michaela Kretschmera. W 2021 roku został wybrany wraz z Alice Weidel przewodniczącym frakcji parlamentarnej AfD w Bundestagu, zastępując Alexandra Gaulanda. Dziennik „Die Zeit” określił go jako jednego z relatywnie bardziej umiarkowanych członków frakcji partii w Bundestagu.

Poglądy na politykę zagraniczną

Chrupalla należy do prorosyjskiego skrzydła AfD. W 2017 roku, po aneksji Krymu, opowiadał się za zniesieniem sankcji wobec Rosji. Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku sprzeciwiał się dostawom broni dla Ukrainy i domagał się zawieszenia broni oraz rozmów pokojowych. Jego wypowiedzi dotyczące bombardowania Drezna, w których kwestionował liczbę ofiar ustaloną przez komisję historyków, spotkały się z krytyką historyków.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy