Timoteusz był chrześcijańskim duchownym żyjącym w IV wieku, który sprawował urząd biskupa Prus w Bitynii, położonej w Azji Mniejszej. Podczas swojego panowania dbał o wsparcie lokalnych chrześcijan i bronił Kościoła przed różnymi ówczesnymi herezjami. Zapamiętany został przede wszystkim ze swojego odważnego oporu podczas prześladowań prowadzonych przez cesarza Juliana. Z powodu swojej niezłomności został skazany na śmierć i stracony przez ścięcie w 361 roku.
Życie i męczeństwo
Jako biskup, Timoteusz koncentrował się na ochronie swojej wspólnoty i utrzymaniu jedności teologicznej. Gdy cesarz Julian rozpoczął prześladowania wiary chrześcijańskiej, Timoteusz stał się jednym z pierwszych liderów, którzy sprzeciwili się stanowisku cesarskiemu. Jego odmowa ulegnięcia żądaniom cesarza doprowadziła do jego męczeństwa w 361 roku, czyniąc go znaczącą postacią oporu w tamtej epoce.
Kult
Święty jest czczony corocznie 10 czerwca. Historycznie kościół poświęcony jego pamięci znajdował się w obrębie Drugiego Szpitala w Konstantynopolu. Jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej jako męczennik, który pozostał wierny swoim przekonaniom mimo groźby śmierci.