Tichon Karaczewski był prawosławnym hegumenem żyjącym pod koniec XVI i na początku XVII wieku. Jest przede wszystkim uznawany za założyciela klasztoru Zmartwychwstania niedaleko Karaczewa, miejsca czasem nazywanego Pustelnią Tichona. Podczas swojego ascetycznego życia zamieszkiwał w małej, okrągłej celi na szczycie filaru, znajdującego się nad drewnianym klasztornym kościołem. Z tej podwyższonej pozycji mógł obserwować okolicę i używał dzwonu, aby ostrzegać lokalnych mieszkańców przed nadchodzącymi najazdami Tatarów krymskich.
Życie i działalność

Tichon założył swoją wspólnotę monastyczną w pobliżu rzeki Snieżut. Jego asceza obejmowała życie na wysokim filarze, co służyło praktycznym celom ochrony regionu. Po jego śmierci w sierpniu 1609 roku został pochowany w krypcie w założonym przez siebie klasztorze. Choć na początku XVII wieku klasztor został zniszczony przez wojska polsko-litewskie, został on później odbudowany i ostatecznie przekształcony w budowlę murowaną.
Kult
Święty jest czczony w Kościele Prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzi się 16/29 czerwca wraz ze świętym Tichonem z Amaphunty. Historycznie pielgrzymi przybywali do klasztoru Zmartwychwstania na jego święto, któremu często towarzyszył lokalny jarmark. Jego relikwie są przechowywane w krypcie znajdującej się w prawym nawie kościoła Zmartwychwstania w klasztorze.
