Thomas Bullaker był angielskim kapłanem katolickim należącym do zakonu franciszkanów, żyjącym w przybliżeniu w latach 1604–1642. Urodzony w Chichester w rodzinie rekuzantów, studiował w Saint-Omer, a później w Valladolid w Hiszpanii, gdzie posługiwał się pseudonimem Thomas Taylor. Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów powrócił do Anglii, aby służyć wspólnocie katolickiej. Jego działalność misyjna doprowadziła ostatecznie do aresztowania i egzekucji na Tyburn w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
Życie i posługa

Po studiach w Hiszpanii Bullaker wstąpił do zakonu franciszkanów w 1622 roku i został święconym kapłanem w 1628 roku. Mimo prośby o służbę na Indiach Zachodnich, przydzielono go do Anglii. Po początkowym uwięzieniu w Plymouth i Exeter został zwolniony i spędził kilka lat, sprawując różne funkcje franciszkańskie, w tym pełniąc rolę przeora (guardiana) w Oxfordzie i Chichester. Ostatecznie przeprowadził się do Londynu, aby służyć ubogim.
Śmierć i kult
We wrześniu 1642 roku Bullaker został schwytany podczas sprawowania Mszy świętej w Londynie. Osadzono go w więzieniu Newgate, skąd następnie skazano go na śmierć za zdradę stanu jako kapłana seminaryjnego. Został stracony na Tyburn w październiku 1642 roku. Został później beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1987 roku, uznany za jednego z osiemdziesięciu pięciu męczenników.
