Thomas-Nicolas Dubray był francuskim duchownym z XVIII wieku, należącym do wspólnoty św. Sulpicjusza. Urodzony w Beauvais w 1746 roku, wstąpił do swojego zakonu jako nowicjusz w 1768 roku. Podczas rewolucji francuskiej został aresztowany w dzielnicy Luksemburskiej za odmowę złożenia przysięgi wierności Konstytucji Duchowieństwa. Następnie był więziony w klasztorze karmelitów w Paryżu, gdzie poniósł śmierć podczas rewolucyjnych niepokojów we wrześniu 1792 roku.
Życie i śmierć
Po wstąpieniu do wspólnoty św. Sulpicjusza, Dubray był znany jako miły młody człowiek. Jego odmowa podporządkowania się nowym prawom cywilnym dotyczącym duchowieństwa doprowadziła do aresztowania. Był przetrzymywany w klasztorze przy rue de Rennes, gdzie na początku września 1792 roku został zabity przez rewolucjonistów wraz z innymi męczennikami.
Kult
Dubray został ogłoszony błogosławionym przez papieża Piusa XI w 1926 roku. Wspomina się go jako jednego z męczenników września, a jego wspomnienie obchodzone jest 2 września.