Thiemo był benedyktyńskim mnichem i arcybiskupem Salzburga, żyjącym w przybliżeniu od 1040 do 1101 roku. Pochodzący z bawarskiego rodu Vornbach, był znany ze swoich talentów artystycznych w dziedzinie rzeźby i malarstwa. Podczas sporów o inwestyturę wspierał papiestwo przeciwko królowi Henrykowi IV, co doprowadziło do jego wygnania. Ostatecznie powrócił do Salzburga, aby sprawować urząd arcybiskupa, który piastował aż do śmierci podczas wyprawy krzyżowej na Wschód.
Życie i służba
Po służbie jako opat klasztoru św. Piotra, Thiemo został wybrany na arcybiskupa w 1090 roku. Jego rządy charakteryzowały się walkami politycznymi, w tym konfliktem z hrabią Bertholdem z Moosburg. Po tych trudnościach dołączył do wyprawy krzyżowej prowadzonej przez księcia Wilhelma IX Akwitańskiego. Podczas podróży przez Anatolię został rzekomo pojmany przez Seljuków z Rumu lub Kalifat Fatymidów, gdzie poniósł śmierć.
Kult
Kościół katolicki uznaje Thiemo za błogosławionego męczennika. Różne tradycje opisują jego śmierć jako gwałtowne męczeństwo połączone z torturami. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 28 września, co stanowi jego święto.