Thiatildis była dziewiąciowieczną opatką, która pełniła funkcję pierwszej przełożonej klasztoru w Freckenhorst, założonego około 854 roku na terenach dzisiejszych Niemiec. Choć niektóre starsze dokumenty błędnie wskazywały inną kobietę jako pierwszą opatkę, konsensus historyczny identyfikuje Thiatildis jako prawdziwą pierwszą przywódczynię wspólnoty. Prawdopodobnie była spokrewniona z fundatorem klasztoru, Everwordem. Według lokalnej legendy, została poświęcona Bogu jako niemowlę po tym, jak przeżyła upadek do gorącej wody, co doprowadziło do oddania jej pod opiekę fundacji.
Życie i legenda
Szczegółowe informacje dotyczące jej aktywnego przywództwa pozostają niepotwierdzone. Legenda sugeruje, że posiadała święty krzyż, choć historycy uważają to za mało prawdopodobne. Popularny mit głosi, że jej grób miał przemieszczać się w stronę konkretnej studni, co sygnalizowałoby koniec świata, gdyby kiedykolwiek dotarł do celu. Przypuszcza się, że zmarła około roku 900.
Kult
W średniowieczu jej wspomnienie obchodzono pod koniec stycznia poprzez uroczystości i rozdawanie jałmużny. Choć po reformacji pamięć o niej zanikła, została ona wznowiona w XVII wieku przez Elisabeth von Berg. W 1609 roku jej szczątki umieszczono w relikwiarzu, a jej kult został oficjalnie zatwierdzony przez biskupa Christopha Bernharda von Galena w 1669 roku.