Thamel był chrześcijańskim męczennikiem z II wieku, który wcześniej pełnił funkcję kapłana pogańskiego bóstwa. Po nawróceniu na chrześcijaństwo został stracony wraz ze swoją siostrą podczas prześladowań chrześcijan prowadzonych za panowania cesarza rzymskiego Hadriana. Jest upamiętniany w tradycji przed schizmą za swoją wiarę i śmierć w roku 125.
Życie i męczeństwo
Zanim przyjął wiarę chrześcijańską, Thamel zajmował stanowisko kapłana pogańskiego boga. Jego życie zmieniło się dzięki nawróceniu, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci. Za panowania Hadriana on i jego siostra zostali zamordowani za swoje przekonania religijne, stając się częścią grupy męczenników z tej epoki.
Kult
Thamel jest pamiętany jako święty w tradycji przed schizmą. Jego wspomnienie obchodzone jest 4 września. Tradycyjnie czczony jest wraz ze swoimi towarzyszami, którzy współdzielili z nim męczeństwo podczas rzymskich prześladowań.