Tesauro Beccaria był benedyktyńskim mnichem żyjącym w XIII wieku, który sprawował funkcję siedemnastego opata generalnego vallombrosian. Urodzony w Pawi z szlacheckiej rodziny, piął się po szczeblach hierarchii swojego zakonu, aż objął jego przywództwo w 1252 roku. Podczas pełnienia funkcji legata papieskiego we Florencji w celu mediacji w konfliktach politycznych, został oskarżony o spiskowanie z wygnanymi ghibellinami. Oskarżenie to doprowadziło do jego egzekucji przez ścięcie w 1258 roku, po której został uznany za męczennika.
Życie i śmierć

Po wstąpieniu do zakonu vallombrosian, Beccaria objął rolę opata generalnego. Podczas swojej misji we Florencji, lokalna frakcja gelfów oskarżyła go o niewłaściwe powiązania z Manfredem Sycylijskim. Po torturach i wydanym wyroku śmierci, został stracony na Piazza di Sant’Apollinare. Choć niektóre twierdzenia historyczne sugerują, że został wyniesiony do godności kardynała przez papieża Aleksandra IV, najprawdopodobniej pełnił jedynie funkcję wikariusza kardynała Ottaviano Ubaldini.
Kult i dziedzictwo
Męczennik jest upamiętniony w martyrologium benedyktyńskim, gdzie jego wspomnienie obchodzi się 4 września. W literaturze pojawia się w Boskiej komedii Dantego, gdzie jest przedstawiony wśród zdrajców zamrożonych w najniższym kręgu piekła. Choć w swojej tradycji jest czczony jako święty, jego rola polityczna pozostaje przedmiotem historycznych dyskusji dotyczących jego rzeczywistego stanu kościelnego.
