Terence Cooke był amerykańskim prelatem, który sprawował urząd arcybiskupa Nowego Jorku od 1968 do 1983 roku. Urodzony w Nowym Jorku w rodzinie pochodzenia irlandzkiego, wstąpił do seminarium w młodym wieku i został święconym kapłanem w 1945 roku. Podczas swojego sprawowania władzy pełnił różne funkcje administracyjne, w tym funkcję kanclerza oraz biskupa pomocniczego. W 1969 roku został podniesiony do godności kardynała, a także pełnił funkcję wikariusza apostolskiego sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych.
Kariera kościelna
Po święceniach Cooke pracował w różnych rolach, pełniąc m.in. funkcję kapelana oraz sekretarza kardynała Spellmana. W 1965 roku został mianowany biskupem pomocniczym, a później został arcybiskupem Nowego Jorku. Podczas swojego przewodzenia założył kilka organizacji charytatywnych, takich jak program Birthright oraz Inner-City Scholarship Fund, a także ustanowił różne domy opieki i programy mieszkaniowe, aby pomagać osobom w trudnej sytuacji.
Późniejsze życie i śmierć
Cooke zmagał się z białaczką przez znaczną część swojej kariery, po diagnozie postawionej w 1965 roku. Mimo terminalnej choroby zdecydował się nie rezygnować ze swojego stanowiska. Zmarł na Manhattanie w 1983 roku w wieku 62 lat. Po jego śmierci został ogłoszony Sługą Bożym, co zapoczątkowało proces w kierunku beatyfikacji.