Teon I Tesalonicki był greckim uczonym i mnichem z XVI wieku, który piął się po szczeblach hierarchii kościelnej aż do urzędu metropolity. Urodzony w Kourneli na wyspie Lesbos, początkowo kształcił się pod okiem męczennika Jakuba. Po śmierci swojego mentora przeniósł się na Górę Athos, a następnie osiadł w Galatista, gdzie odnowił stary klasztor św. Anastasii Pharmakolytrii. Pełnił funkcję arcybiskupa Paros, a później metropolity Tesaloniki, gdzie był ceniony za swoją mądrość i zdolności sędziowskie.
Kariera kościelna

Po przewodzeniu wspólnocie liczącej około stu mnichów w Galatista, Teon został uczniem Teofana Eleavouloosa. Jego awans duchowny obejmował służbę jako arcybiskup Paros oraz mianowanie na egarcha patriarchy w 1560 roku. Jako metropolita Tesaloniki brał udział w istotnych decyzjach kościelnych, w tym w usunięciu ze stanowiska patriarchy Joasafa w 1565 roku.
Dzieła literackie

Uczony pozostawił po sobie kilka dzieł pisanych. Napisał list, który został później opublikowany przez Crusiusa w Grecji osmańskiej. Ponadto napisał przedmowę do nauk Rartoura, która została wydrukowana w Wenecji w 1560 roku.
Kult
Teon jest uznawany za świętego w Nowym Martyrologium. Relacje historyczne, takie jak te autorstwa Doroteusza z Monemvasii, opisują go jako wybitnego ucznia Teofana, natomiast współcześni mu pisarze chwalili jego intelekt oraz zdolność wydawania słusznych wyroków.
