Teogenes z Paros był rzymskim żołnierzem żyjącym na początku IV wieku. Służąc w legionie stacjonującym nad Hellespontem, odmówił wypełniania obowiązków wojskowych ze względu na swoją chrześcijańską wiarę. Podczas prześladowań za panowania cesarza Licyniusza stanął przed sądem i został skazany na śmierć przez utopienie. Wyrok ten został wydany przez trybuna Zelicenzio oraz praeposita Possidonia.
Życie i śmierć
Jako młody rekrut, Teogenes zdecydował się odrzucić służbę wojskową, aby pozostać wiernym swoim przekonaniom religijnym. W następstwie jego odmowy został postawiony przed władzami i skazany na śmierć przez utopienie. Relacje o jego męczeństwie istnieją zarówno w greckiej, jak i łacińskiej wersji jego hagiografii.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego pamięć pojawia się w martyrologium Hieronimowym z V wieku pod datą 3 stycznia. Chociaż niektóre teksty historyczne, takie jak synaksarion konstantynopolitański, identyfikują go jako biskupa Paros, tytuł ten nie ma potwierdzenia historycznego. Często jest wspominany wraz z towarzyszami imionami Cyrinus i Primus.