Teofilo Camomot był filipińskim prelatem, który sprawował urząd biskupa pomocniczego oraz arcybiskupa koadiutora. Urodzony w 1914 roku w Carcar w prowincji Cebu, został święcony na kapłana w 1941 roku w czasie II wojny światowej. W trakcie swojej kariery duchownej piastował kilka ważnych stanowisk, w tym służył w archidiecezji Cagayan de Oro. Był znany ze swojej oddania ubogim oraz udziału w kilku sesjach Soboru Watykańskiego II. Zmarł w wypadku samochodowym w 1988 roku w wieku 74 lat.
Kariera kościelna

Po święceniach kapłańskich Camomot służył jako proboszcz w Talisay, zanim w 1955 roku został mianowany biskupem pomocniczym Jaro. Później przeniósł się do archidiecezji Cagayan de Oro jako arcybiskup koadiutor. Z powodu problemów z nerkami ustąpił ze stanowiska w 1970 roku i powrócił na Cebu. Ostatecznie służył jako biskup pomocniczy kardynałowi Julio Rosalesowi i piastował stanowisko kurialne w swoim rodzinnym Carcar.
Kult i dziedzictwo
Doceniony za pobożność i akty miłosierdzia, Camomot został wyniesiony do stopnia Venerabilis (Weneryrowanego) przez papieża Franciszka w 2022 roku. Jest wspominany ze względu na intensywne życie modlitewne oraz oddawanie osobistych przedmiotów potrzebującym. Jego grób stał się miejscem pielgrzymek, szczególnie w rocznice jego urodzin i śmierci, a w muzeum w pobliżu miejsca spoczynku wystawiane są osobiste przedmioty z jego życia.
