Święty Teofil z Corte był włoskim franciszkaninem i teologiem, urodzony jako Biagio Arrighi w 1676 roku. Jako członek Zakonu Mniejszej Prowincji (Franciszkanów), poświęcił życie głoszeniu Ewangelii i ewangelizacji. Zasłynął swoją działalnością reformatorską, w szczególności poprzez zakładanie licznych domów franciszkańskich na Korsyce i w północnych Włoszech. Znany z pogodnej osobowości, kładł również nacisk na znaczenie ciszy i samotności, zachęcając swoich braci zakonnych do poszukiwania wyciszenia, aby pogłębić więź z Bogiem.
Życie i działalność
Urodzony na Korsyce w szlacheckiej rodzinie, Arrighi wstąpił do zakonu franciszkanów w 1693 roku. Po ukończeniu studiów teologicznych w Rzymie i Neapolu, został święconym w 1700 roku. Większość swojej posługi poświęcił na zakładanie nowych domów zakonnych w Toskanii oraz na swojej rodzimej Korsyce. W trakcie swojej służby łączył aktywną działalność kaznodziejską z głębokim oddaniem kontemplacyjnej ciszy, którą uważał za niezbędną do duchowej komunii.
Kult
Proces jego uznania rozpoczął się w 1750 roku, co doprowadziło do ogłoszenia go błogosławionym przez papieża Benedykta XIV w 1755 roku (jako Venerabilis). Później został beatyfikowany przez papieża Leona XIII w 1896 roku. Jego droga do świętości zakończyła się w 1930 roku, kiedy papież Pius XI dokonał jego kanonizacji. W tradycji katolickiej wspomina się go 19 maja.