Teofano Martinakios była bizantyjską cesarzową żyjącą w IX wieku, pierwszą żoną cesarza Leona VI. Urodzona w Konstantynopolu w szlacheckiej rodzinie Martinakios, poprzez swoje pochodzenie była związana z dynastią amoryjską. Po małżeństwie z Leonem, które zaaranżował Bazyli I, ostatecznie wycofała się z dworu cesarskiego, aby zamieszkać w klasztorze w przedmieściu Blachernae. Jest wspominana ze względu na swoją pobożność oraz status świętej w tradycji prawosławnej.
Życie i małżeństwo

Teofano wyszła za Leona VI między 882 a 883 rokiem, zostając cesarzową po śmierci jego ojca, Bazylego I. Jej małżeństwo było naznaczone układami politycznymi, a później uczuciem cesarza do jego kochanki, Zoe Zaoutzaina. Para miała jedną córkę, Eudokię, która zmarła w młodym wieku. Około 893 roku Teofano udała się do klasztoru, pozostawiając dwór Zoe.
Kult i dziedzictwo

Po jej śmierci w 897 roku Kościół wschodnioortodoksyjny uznał ją za świętą. Jej wspomnienie obchodzone jest 16 grudnia. Po jej odejściu Leon VI próbował zbudować kościół ku jej czci, lecz gdy mu tego odmówiono, poświęcił kościół Wszystkich Świętych. Decyzja ta przyczyniła się do ustanowienia ogólnego upamiętnienia wszystkich świętych w niedzielę po Zielonych Świątkach.
