Teofan Naznaczony był bizantyjskim mnichem i ikonofilem z Palestyny żyjącym w VIII wieku. Wraz ze swoim bratem Teodorem był oddanym uczniem Michała Synkella. Podczas drugiej kontrowersji ikonoklastycznej aktywnie bronił czci ikon w Konstantynopolu. Z powodu kar cielesnych, których doświadczył za panowania cesarza Leona V, zyskał przydomek Graptos, odnoszący się do tatuaży lub znaków na jego skórze. Przed śmiercią w 845 roku sprawował urząd metropolity Nicei.
Życie i działalność


Urodzony w pobliżu Jerozolimy, Teofan i jego brat Teodor byli postaciami znaczącymi w walce o przywrócenie czci ikon. Po uwięzieniu i torturach Teofan kontynuował swoją działalność religijną. Był utalentowanym kompozytorem, który pisał liczne kanony liturgiczne i przyczynił się do powstania Parakletike. Jego kariera kościelna zakończyła się pełnieniem funkcji metropolity Nicei.
Kult

Teofan jest uznawany za świętego w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. W Kościele wschodniego prawosławia jest wspominany 11 października. Jego brat Teodor, który zmarł w więzieniu około 841 roku, również jest czczony jako święty; w tradycji rzymskokatolickiej obaj bracia mają wspólne święto 27 grudnia.
