Teodoro de Celles był kanonikiem i krzyżowcem żyjącym w XII wieku, który założył Zakon Świętego Krzyża. Urodzony około 1166 roku, początkowo służył jako kanonik w kapitule katedry w Liège. Szukając bardziej zdyscyplinowanego życia wspólnotowego oraz sposobu na służbę wiernym, opuścił kapitułę wraz z czterema innymi członkami. W 1211 roku założył klasztor macierzysty swojej nowej wspólnoty zakonnej w Clair-Lieu, położonym niedaleko Huy.
Życie i działalność
Teodoro prawdopodobnie należał do szlacheckiego rodu Celles, położonego między Namur a Liège. Jego decyzja o opuszczeniu kapituły katedry w Liège mogła być motywowana pragnieniem życia wspólnotowego lub protestem przeciwko świeckiemu stylowi życia duchowieństwa. Nowo powstały zakon koncentrował się na służbie pielgrzymom, co było główną misją pomagającą zdefiniować cel wspólnoty podczas jego przewodnictwa jako pierwszego przeora generalnego.
Kult i dziedzictwo
Wspólnota zakonna, którą założył, otrzymała oficjalne potwierdzenie papieskie w 1248 roku. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 18 sierpnia. Jego wpływ trwa nadal poprzez zakon, który od 2000 roku nazwał swoją prowincję europejską jego imieniem.