Teodoret był teologiem, historykiem i biskupem Cyru żyjącym w V wieku. Urodzony w Antiochii około 393 roku, był wybitnym przedstawicielem szkoły antyochańskiej i płodnym komentatorem biblijnym. Jego kariera była zdominowana przez udział w intensywnych sporach chrystologicznych w Kościele wschodniorzymskim, szczególnie w odniesieniu do nauk Nestoriusza i Cyryla Aleksandryjskiego. Po kilku latach życia jako mnich, sprawował rządy w swojej diecezji od 423 roku aż do śmierci około 457 lub 458 roku, w czasie których został zarówno potępiony, jak i ostatecznie przywrócony do swojego urzędu.
Życie i działalność

Wychowany w bogatej antyocheńskiej rodzinie, Teodoret otrzymał szerokie wykształcenie klasyczne i religijne. Żył jako mnich w pobliżu Apamei, zanim został mianowany biskupem w 423 roku. Jako lider zarządzał licznymi parafiami, budował infrastrukturę, taką jak mosty i akwedukty, oraz zapewniał pomoc tym obciążonym podatkami. Był również znany z nawracania wielu wyznawców innych tradycji chrześcijańskich na własne poglądy doktrynalne.
Kontrowersje teologiczne
Teodoret odegrał centralną rolę w debatach dotyczących natury Chrystusa. Bronił antyocheńskiej tradycji teologicznej przeciwko poglądom Cyryla Aleksandryjskiego, co doprowadziło do jego tymczasowej ekskomuniki i potępienia niektórych jego pism. Jednak po Soborze Chalcedońskim został uznany za ortodoksyjnego i powrócił na swoją stolicę biskupią w Cyru.
Kult
Uznany za świętego, Teodoret jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. W Kościele Prawosławnym bywa czasem określany przydomkiem „Błogosławiony”.
