Teodora z Sihli była XVII-wieczną chrześcijańską zakonnicą i ascetką, która żyła w górach Księstwa Mołdawii. Urodzona w szlacheckiej rodzinie w regionie Vânători-Neamț, ostatecznie zrezygnowała z małżeństwa, aby wstąpić do życia zakonnego. Po okresach niestabilności spowodowanych obcymi inwazjami, szukała samotności na pustkowiu, ostatecznie żyjąc jako pustelnica w odległym, zalesionym obszarze znanym jako Sihla. W tradycji prawosławnej jest uznawana za świętą ze względu na oddane życie modlitewne i odosobnienie.
Życie i ascetyzm


Po nieszczęśliwym małżeństwie Teodora i jej mąż oboje wstąpili do życia zakonnego. Spędziła wiele lat wycofując się w góry Buzău, a później przeniosła się w góry Neamț. Pod przewodnictwem lokalnych przełożonych zakonnych żyła jako pustelnica w gęstych lasach Sihli. Mieszkała w małej chatce, zanim ostatecznie przeniosła się do odległej jaskini, aby szukać jeszcze większego odosobnienia od świata.
Kult i dziedzictwo

Klasztor Sihla został założony około 1725 roku, aby uczcić jej pamięć. Choć jej szczątki przez wiele lat spoczywały w jaskini, w XIX wieku zostały przeniesione do Ławry Peczorskiej w Kijowie. Jest upamiętniana przez Cerkiew Prawosławną Rumunii 7 sierpnia, datę ustanowioną po jej formalnej kanonizacji w 1992 roku.
