Teodora z Cezareidi była chrześcijańską zakonnicą z VIII wieku pochodzącą z regionu Kapadocji w Cesarstwie Bizantyńskim. Uznawana za czczoną świętą monastyczną, żyła w okresie znaczącej historii religijnej Wschodu. Jej życie i duchowe oddanie doprowadziły do włączenia jej do tradycji hagiograficznych wiary chrześcijańskiej.
Życie i pobożność
Urodzona około 720 roku w Kapadocji, Teodora poświęciła swoje życie monastycyzmowi. Jako zakonnica praktykowała dyscypliny religijne epoki bizantyjskiej. Jej duchowe zaangażowanie przyniosło jej tytuł Cnotliwej w tradycji chrześcijańskiej.
Kult
Pamięć o tej świętej monastycznej jest zachowana poprzez upamiętnienie liturgiczne. W Kościele prawosławnym jej święto obchodzone jest corocznie 30 grudnia. Pozostaje ona postacią czczoną przez tych, którzy podążają za tradycjami bizantyjskiego dziedzictwa monastycznego.